آلیس پیتر کوپر با موهای بلند و پولک‌دوزی از صحنه موسیقی شهر موتور دهه هفتاد بیرون آمد و با حس نمایش، سنگ‌های سخت را احیا کرد، در عین حال با نمایش‌های سلاخی مرغ و خوردن نوزاد مرده که هویت او را به عنوان یک نماد عنصر فلزی جذاب تثبیت می‌کرد، ترس را به بلک ماریای مرکز ایالات متحده وارد کرد. آلیس پیتر کوپر، سرپرست دوپر، با دقت از تصاویر آرشیوی نادر، روایت مردی را که پشت این گریم است، وینسنت فرنیه، پسر یک واعظ، که در چنگال هیولای خودش گرفتار شد، بیان می‌کند.