دیگر سال ۱۹۸۵ نیست... سال ۱۹۸۶ است، و چو استیل «بهترین پلیس لعنت خدا بر نیرو» است که با سرکارگر رنج‌کشیده‌اش، کاپیتان شیتِ چمباتمه‌زده، هماهنگ شده است. اما حتی این یاغی، یاغی، بی‌عرضه، گرگ تنها، پلیسی در مرز، که طبق قانون دراماتیزه نمی‌کند، کارش به جایی نمی‌رسد وقتی فرماندار لس‌آنجلس تصمیم می‌گیرد ساعات صدور مجوز برای باشگاه بیسبال و میله‌های موازی را کاهش دهد، ناگهان و به طرز غیرقابل درکی، تعدادی از افراد سرشناس در کلان‌شهر ناپدید می‌شوند. همه این ناپدید شدن‌ها یک وجه مشترک دارند، صحنه جرم پوشیده از خون اما بدون هیچ نشانه‌ای از قربانی. نیروی پلیس گیج شده است تا اینکه وقتی یکی از قربانیان برای فرار فرار می‌کند، وقفه‌ای در کارشان ایجاد می‌شود. چو برای مصاحبه با قربانی به درمانگاه می‌رود، اما با پیرمردی دیوانه روبرو می‌شود که خود را ابراهیم ون لیز معرفی می‌کند. او به یک چوی کافر هشدار می‌دهد که تازیانه‌ای شیطانی در شرف فرود آمدن بر کلان‌شهر لس‌آنجلس است - تازیانه‌ی ترمپایرها - ترکیبی جهش‌یافته از لامیا و ولگرد.