از زمانی که مارگارت شش ساله بود، خاطره تماشای غرق شدن خواهرش در جریان نبردی خونین بین والدینش، او را آزار داده است. او به عنوان یک زن بالغ نابالغ، بیشتر و بیشتر در زندگی درونی تحریف شده خود فرو می‌رود و سرانجام خود را در آستانه خودویرانگری می‌یابد. او از طریق شعری حماسی، در سفری در دودآلودترین و ترسناک‌ترین راهروی تخیل خود، سعی می‌کند شیطانی را که او را به مرز نزدیک‌تر و نزدیک‌تر می‌کند، از خود دور کند.