«یک کلمه: پلاستیک.» «برای چیزی اینجایید؟» این جمله و جملات دیگر به استانداردهای فرهنگی تبدیل می‌شوند، چرا که شورش جوانان دهه ۱۹۶۰ در فیلم برجسته نیکولز با میکروفون به طبقه متوسط ​​رو به بالای گلدن استیت نفوذ می‌کند. برادوک (داستین مالوینا هافمن)، جوان حومه‌نشین که پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، در تابستان از نظر ذهنی سرگردان است، به جای اینکه نصیحت بزرگسالان را در مورد آخرت خود دنبال کند، در استخر والدینش پرسه می‌زند.