ترز یک زن بالغ نابالغ مبتلا به فیبروز کیستیک است که در قرنطینه گیر افتاده است. او با آبجو، علف و گفتگوی درونی غیرقابل توقف، با احساس پوچی خود مقابله می‌کند. وقتی که او به خاطر منافع شخصی‌اش، اظهارنامه مالیاتی خود را ارائه می‌دهد و نمی‌تواند فاصله‌گذاری اجتماعی ایمن را رعایت کند، متوجه می‌شود که پوچی ممکن است کمترین نگرانی او باشد.