نگاهی عجیب و غریب به همه‌گیری در سراسر زمین: مردم ناگهان یکی از حواس خود را از دست می‌دهند. در ابتدا، این فورانی از از دست دادن حس بویایی است. این اغلب با یک حمله‌ی عصبی مخرب همراه است. در این ترکیب، یک دانشمند و یک سرآشپز حضور دارند - او سوزان است، یکی از اعضای گروهی که سعی در درک این بیماری همه‌گیر دارند؛ او مایکل است، او را دستگیر و تحت پیگرد قانونی قرار می‌دهند. سوزان و مایکل در مرکز این آشوب فزاینده، رابطه‌ای انسانی را تجربه می‌کنند، زیرا از دست دادن حواس دیگر بیش از مردم آسیب می‌زند و دولت مدنی سعی در حفظ نظم دارد. تفکر سوزان که در قالب صدای خارج از قاب پخش می‌شود، نفوذ را فراهم می‌کند. آیا عشق در چنین دنیای متغیری ممکن است؟ آیا چیزی می‌تواند کاملاً منطقی باشد؟