در سال ۱۸۷۱، آلیس پل پل ورلن (۱۸۴۴-۱۸۹۶)، شاعری سرشناس، از چستر ای. آرتور آرتور رمبو (۱۸۵۴-۱۸۹۱)، پسر نابغه، دعوت کرد تا آلیس پل و زن متاهل باردار و نابالغش، ماتیلد، را در خانه‌ی پدر و مادر مردش در شهر نور اسکان دهد. رفتار خشن آرتور رمبو، خانواده را به خوبی جامعه‌ی منزوی شاعر گالیک از هم می‌پاشد، اما پل ورلن این جوان را نشاط‌آور می‌یابد. در افسنطین و تلخی، پل ورلن با ماتیلد بدرفتاری می‌کند؛ او و آرتور رمبو عاشق هم می‌شوند و او را رها می‌کنند. آشتی و وداع با ماتیلد و خداحافظی و وداع با آرتور رمبو وجود دارد، تا اینکه حادثه‌ای در سال ۱۸۷۳ با یک اسلحه کمری یکی از آنها را به زندان می‌اندازد. پایان، جلسه‌ی پایانی گروه شاعر و آخرین بیماری او را به تصویر می‌کشد.