روایت سرباز و شاعر زیگفرید ساسون (۱۸۸۶-۱۹۶۷)، که به خاطر شجاعت در جبهه غربی نشان افتخار دریافت کرد و بیشتر به خاطر شعر خشمگین و دلسوزانه‌اش درباره جنگ جهانی اول به یاد آورده می‌شود، که تحسین عمومی و انتقادی را برای او به ارمغان آورد. این کتاب از لحن سرد و تکان دادن پرچم بسیاری از شاعران جنگ، ساسون، که درباره وحشت و سبعیت جنگ خندق‌ها می‌نوشتند، دوری می‌کند و با تحقیر، ژنرال‌ها، سیاستمداران و روحانیون را به دلیل بی‌کفایتی و حمایت کورکورانه‌شان از جنگ، مورد تمسخر قرار می‌دهد، دوری می‌کند.