فرانسوا جیکوب مشکلات عمیق و روانی دارد. او که به شدت به دنبال تسکین است، داوطلبانه برای رهایی از سر درد و رنج خود، مداخله‌ای افراطی را می‌پذیرد. اما به جای آرامش، خود را در خانه‌ای با تونلی به ناخودآگاهش گرفتار می‌بیند. آنچه به عنوان راهی برای التیام به پایین می‌رود، به سقوطی دلخراش تبدیل می‌شود که در آن شکستگی حافظه، تحریف کلیپ و بیماری رفع فشار جهان رخ می‌دهد. یک تجربه سینمایی بی‌نظیر، روان برای له کردن. با نسبت تصویر ۴:۳ جعبه‌ای شروع می‌شود و در نهایت با انعکاس قاب مانند درک فرانسوا جیکوب از گسترش خود، به آرامی به ۲.۳۵:۱ کامل می‌رسد، در حالی که او همه چیز را برای نجات به خطر می‌اندازد. روان برای فشردن، از نظر بصری جسورانه و از نظر احساسی خام، ساختار ارگانیک را با سر ادغام می‌کند و مخاطب را به سفری خطرناک در ذهن می‌برد.