آندری داوژنکو، حامی، حقیقتی هولناک را کشف می‌کند که در دوران پیری در اتحاد جماهیر شوروی پنهان شده بود - اکثر کسانی که به «تبلیغات ضد شوروی» متهم می‌شدند، هرگز به زندان فرستاده نمی‌شدند، بلکه به بیمارستان روانی خاصی با تشخیص «اختلال اسکیزوفرنی تنشی پیشرونده آهسته» فرستاده می‌شدند. آندری خود را در جهنمی از آسیب‌شناسی روانی تنبیهی روی زمین می‌بیند و با انتخاب سختی روبرو می‌شود - همکاری با کا گ ب و اظهارنامه مالیاتی به خانواده‌اش، یا کشف حقیقت در مورد شکنجه مخالف در چنین بیمارستان روانی. این کتاب بر اساس خاطرات یک مخالف شوروی نوشته شده است که با وحشیگری یک سیستم تمامیت‌خواه که از «آسیب‌شناسی روانی تنبیهی» ادعایی به عنوان سلاحی علیه آزادی اندیشه استفاده می‌کند، مقابله می‌کند.