آنتونیو سالیری معتقد است که موسیقی ولفگانگ آمادئوس موتسارت خدایی است. او آرزو می‌کند که خودش هم به خوبی ولفگانگ آمادئوس موتسارت موسیقیدان باشد تا بتواند از طریق آهنگسازی، خداوند را ستایش کند. اما او نمی‌تواند بفهمد که چرا خداوند، ولفگانگ آمادئوس موتسارت، چنین حیوان بی‌ادبی را به عنوان ابزار خود ترجیح می‌دهد. حسادت سالیری او را به دشمن خدایی تبدیل کرده است که عظمتش در ولفگانگ آمادئوس موتسارت آشکار بود. او قصد دارد انتقام بگیرد.