نامی برگرفته از یک کلمه صوفیانه که تقریباً به معنای «نفس زندگی» یا «تأیید» است، دنباله چشمگیر ران فریک پس از فیلم مستند بی‌کلام «کویانیسکاتسی» ساخته گادفری رجیو است. فریک فیلمبردار و دستیار کارگردان در فیلم رجیو بود و برای امامو امیری باراکا، او به تنهایی تلاش کرد تا تکنیک عکاسی مورد استفاده در «کویانیسکاتسی» را روان و گسترده کند.