کاستا، بی‌باک از کمیته‌ای برای ساخت فیلمی درباره استاد و الگوی زیبایی‌شناسی‌اش، تیم فیلمسازی ژان ماری اشتراب و دانیل اویله، با حساسیت و بصیرت فراوان، روند تدوین مجدد فیلم «سیسیل!» توسط این دو نفر را ثبت می‌کند، درباره هر کات و پیامدهای آن بحث و گفتگو می‌کند. او در مورد تأثیر چهره‌های مختلفی مانند چارلی چاپلین و سرگئی آیزنشتاین، درباره استنتاج اخلاقی و زیبایی‌شناختی تکنیک فیلم و مواردی مانند ضرب آهنگ، میکس صدا و بازیگری، اظهار نظر می‌کند. فیلم به یک چرخه نیرو تبدیل می‌شود و ما را در رمز و راز فیلم به عنوان تمرینی توسط برخی از خدایان تمام‌عیار آن غرق می‌کند. کاستا این فیلم را هم اولین کمدی و هم اولین روایت عاشقانه خود می‌نامد.